ضرورت نگاه ویژه به ورزش در مدارس برای پیشرفت تحصیلی

عذرا جغتایی در گفتگو با خبرنگار گروه ورزشی پایگاه خبری تحلیلی«پیام جغتای»؛ پیرامون جایگاه این حوزه اظهار کرد: اهمیت هفته تربیت بدنی در نظام تعلیم و تربیت کشور ما از چند منظر بنیادین قابل تبیین است نخستین مؤلفه، نگاه جامع اسلام به سلامت جسم و روح است؛ چرا که شریعت اسلام حفظ تندرستی را فریضه و بستر تعالی بندگی می‌داند.

وی ادامه داد: دومین بُعد، ضرورت ارتقای سلامت عمومی جامعه است؛ زیرا در عصر حاضر سبک زندگی‌ها به سمت کم‌تحرکی و غرق شدن در ابزارهای فناورانه سوق یافته و نیاز به تربیت بدنی بیش از هر زمان دیگری نمود پیدا کرده است همچنین ایجاد نشاط اجتماعی و استعدادیابی ورزشی در میان دانش‌آموزان، سلامت قلب و عروق، تقویت عضلات، افزایش توان سیستم ایمنی و تزریق انرژی روزانه برای رفع رخوت و خستگی از ثمرات بی‌بدیل این فعالیت‌ها به شمار می‌رود.

جغتایی گفت: از سویی دیگر، ورزش تأثیر عمیقی بر کاهش استرس، جهش سطح یادگیری، خودباوری و برقراری توازن میان ذهن و جسم دارد زنگ ورزش در حقیقت همان زنگ تنفس و آرامش روانی است که بچه‌ها را در میان سنگینی و دشواری درس و تکالیف مدرسه نجات می‌دهد.

این مربی تربیت‌بدنی با تأکید بر همبستگی مستقیم تحرک بدنی و موفقیت تحصیلی افزود: فعالیت جسمی نقش مستقیمی در کارکرد بهینه مغز ایفا می‌کند؛ زیرا با افزایش ضربان قلب، پمپاژ خون و اکسیژن تازه به بافت‌های خاکستری شتاب گرفته و سلول‌های مغز در هوشیاری کامل برای یادگیری قرار می‌گیرند.

وی بیان کرد: علاوه بر این، ورزش همانند یک کارخانه ضد استرس طبیعی عمل کرده و با سوزاندن هورمون‌های فشار روانی، هورمون‌های آرامش و شادابی را جایگزین می‌کند بر پایه توصیه‌های سازمان جهانی بهداشت (WHO)، دانش‌آموزان و نوجوانان نیازمند حداقل یک ساعت فعالیت بدنی هستند.

جغتایی در مورد تقسیم فعالیت روزانه عنوان کرد: فعالیت روزانه را می‌توان در فواصل مختلف روز نظیر ۲۰ دقیقه ورزش صبحگاهی، ۲۰ دقیقه فعالیت با شدت متوسط و ۱۰ دقیقه پیاده‌روی توزیع کرد

هرچند دلپذیرترین رشته برای هر فرد ورزش مورد علاقه اوست، اما در محیط مدارس ورزش‌های تیمی نظیر والیبال گزینه‌ای فوق‌العاده محسوب می‌شوند؛ چرا که علاوه بر تقویت تمرکز، سرعت عمل و رشد فیزیکی، مهارت‌های زیستی، فرهنگ کار تیمی و رقابت جوانمردانه در عین رفاقت را به آینده‌سازان می‌آموزند.

این دبیر تربیت بدنی با آسیب‌شناسی موانع موجود در مدارس یادآور شد: متأسفانه جامعه آموزشی با چالش‌های ساختاری مواجه است؛ کمبود فضاهای استاندارد موجب شده بسیاری از دانش‌آموزان در حیاط‌های خاکی یا آسفالت ناهموار فعالیت کنند که خطر بروز آسیب‌های فیزیکی را بالا می‌برد.

وی ادامه داد: علاوه بر این، تخصیص بسیار کم یک یا دو ساعت در برنامه هفتگی به هیچ عنوان پاسخگوی نیاز یک نوجوان در حال رشد نیست بدتر از آن، تنزل جایگاه این درس و فدا شدن آن به نفع دروس به اصطلاح اصلی نظیر ریاضی و علوم است؛ تا جایی که بارها مشاهده شده زنگ تربیت بدنی به تمرین سرود، نصب اطلاعیه‌های امتحانی یا جبران عقب‌افتادگی سایر دروس اختصاص می‌یابد.

جغتایی گفت: فرسودگی، کمبود یا یکنواختی اقلام ورزشی نیز به بی‌رغبتی بچه‌ها دامن می‌زند، به طوری که ترجیح می‌دهند گوشه‌نشین شوند؛ وضعیتی که وظیفه معلمان را در بهره‌گیری خلاقانه از کمترین امکانات دوچندان سنگین می‌کند راهکار برون‌رفت از این رخوت، ایجاد تنوع در فعالیت‌ها، تمرکز بر کسب مهارت به جای برپایی مسابقات پرتنش، بهره‌گیری از بازی‌های تعاملی و پرهیز از فضاهای قضاوتی است تا بچه‌ها از ترس تمسخر دیگران گوشه‌گیر نشوند و خطا را بخشی از چرخه یادگیری بدانند.

دبیر تربیت‌بدنی در ادامه، نقش خانواده و آسیب فضای مجازی را مورد اشاره قرار داد و تصریح کرد: والدین به عنوان نزدیک‌ترین الگوها موظف‌اند ورزش را در برنامه زندگی خود بگنجانند و با تأمین ادوات ورزشی و حمایت‌های عاطفی، انگیزه‌بخش فرزندان باشند. نباید غافل شد که افراط در استفاده از تلفن همراه و غرق شدن در فضای مجازی، به بزرگ‌ترین راهزن زمان تحرک روزمره نسل جدید بدل شده و با نشاندن کودک بر روی تخت و مبل، رخوت و فرسودگی ذهنی و جسمی شدیدی به بار آورده است.

وی در پایان با اشاره به سنت فکری بزرگان دین تأکید کرد: حکمت دیرین «عقل سالم در بدن سالم است» نقشه راه پیشرفت علمی و اجتماعی ماست رهبر شهید نیز همواره سه مؤلفه بنیادین «تحصیل، تهذیب و ورزش» را به فرزندان سفارش می‌کردند؛ چرا که اگر انسانی در قله‌های علم و عرفان بایستد اما جسم و روانی سالم برای پیاده‌سازی دانسته‌ها و خدمت به جامعه نداشته باشد، این دانش برای او و جامعه ثمری نخواهد داشت.

انتهای خبر/

خبرنگار: کیمیا کیوانلو