نقش بسیار مهم و حیاتی بهورزان در روستاها
مریم محمدآبادی در گفتگو با خبرنگار گروه اجتماعی پایگاه تحلیلی خبری«پیام جغتای»؛ در تشریح علل ورود به این حرفه اظهار کرد: علاقه قلبی از دوران کودکی به حوزه خدمت‌رسانی و سلامت انگیزه اصلی انتخاب شغل بهورزی بود زیرا بهورزان در خط مقدم سلامت روستاها و مناطق محروم پیش از جدی شدن بیماری‌ها با پیشگیری و آموزش از سلامت مردم محافظت می‌کنند و این نقش ارزشمند انسانی رضایت خاطر عمیقی را به همراه دارد.
وی با اشاره به روند ورود به این حرفه و لزوم آگاهی جامعه از زحمات بهورزان افزود: پذیرفته‌شدن در شغل بهورزی نیازمند موفقیت در آزمون جامع، مصاحبه، تحقیقات محلی و گذراندن دو سال دوره آموزشی تئوری، عملی و کارورزی در خانه‌های بهداشت است که متأسفانه فرایند پیچیده و سخت ورود به این شغل برای عموم مردم ناشناخته مانده است.
محمدآبادی درباره سخت‌ترین تجربیات دوران خدمت خود تصریح کرد: همزمانی اوایل شروع به کار و دوران بارداری با پروژه بهسازی خانه بهداشت و طرح سرشماری الکترونیک از دشواری‌های اولیه کار بود اما سخت‌ترین و پراسترس‌ترین دوره، بحران کرونا بود که طی آن متقاعد کردن مردم به دریافت واکسن، پیگیری‌های مستمر، آموزش‌های بهداشتی و ثبت دقیق اطلاعات، فشاری مضاعف بر دوش تمامی بهورزان وارد ساخت.
این بهورز باتجربه با مرور خاطرات دوران کاری خود به بیان یک خاطره پرداخت و گفت: در آغاز فعالیتم هنگام پایش الگوی مصرف مواد غذایی دانش‌آموزان پایه چهارم، نحوه پرسش من درباره میزان مصرف میوه و سبزیجات باعث شد دانش‌آموز تصور کند به او تعارف می‌کنم و پاسخ داد «نه ممنون، نمی‌خورم»؛ اتفاقی که در عین خنده‌دار بودن، درس مهمی درباره نحوه ارتباط صحیح با مخاطب به من آموخت.
وی در خصوص نحوه برقراری ارتباط با اهالی روستا و جلب اعتماد آنان یادآور شد: مهارت ارتباطی بهورز فراتر از سطح عادی است و باید با بهره‌گیری از روابط عمومی بالا، لحن مناسب و انطباق با فرهنگ محلی، بدون قضاوت به سخنان مردم گوش داد چرا که ایجاد حس صمیمیت و لبخند در نخستین برخورد، پایه و اساس جلب اعتماد اهالی به خدمات خانه بهداشت است.
محمدآبادی درباره تغییرات شاخص‌های بهداشتی در دهه‌های اخیر خاطرنشان کرد: در سال‌های گذشته شیوع بیماری‌های واگیر نظیر سل، مالاریا و اپیدمی‌های گوارشی ناشی از آلودگی آب و غذا در کنار مرگ‌ومیر بالای مادران و نوزادان از چالش‌های اساسی بود اما با پایش مداوم، غربالگری و آموزش‌های بهورزان، این بیماری‌ها کنترل شد و امروزه تمرکز خدمات بر مدیریت بیماری‌های غیرواگیر همچون دیابت، فشار خون، کنترل وزن و ترک سیگار قرار گرفته است تا از بروز سکته‌ها و نارسایی‌های کلیوی جلوگیری شود.
بهورز روستای محمدآباد منبع اصلی رضایت شغلی خود را مفید بودن برای مردم دانست و تأکید کرد: نجات یک نوزاد با واکسیناسیون به موقع، پیشگیری از سوءتغذیه کودک با آموزش به مادر و کنترل فشار خون سالمندان برای جلوگیری از سکته، فراتر از هر پاداش مادی است زیرا دانش بهورز بدون اعتماد مردم بی‌اثر و بدون دقت در عمل خطرناک خواهد بود.
وی در ادامه با تشریح تأثیرات این حرفه بر ابعاد شخصیتی خود اذعان داشت: مواجهه نزدیک با رنج‌ها و داستان‌های زندگی مردم موجب نگاه عمیق‌تر به زندگی، افزایش مسئولیت‌پذیری، ارتقای صبر و تاب‌آوری در برابر سختی‌ها و تقویت حس خودباوری شده است به طوری که توصیه‌ای ساده برای حفظ جان یک انسان فرد را از یک شخص معمولی به انسانی هدفمند تبدیل می‌کند.
محمدآبادی در پایان با تبیین «مثلث طلایی بهورزی» گفت: یک بهورز موفق باید از سه رکن اصلی برخوردار باشد نخست، اعتماد و مهارت ارتباطی مؤثر برای همدلی با مردم دوم، دقت، نظم و مسئولیت‌پذیری بالا به عنوان ستون فقرات کار جهت جلوگیری از خطاهای جبران‌ناپذیر هست چون بهورز خط مقدم کار هست و سوم، تاب‌آوری، استقلال عمل و خلاقیت در شرایط دشوار و کمبود امکانات تا بتواند رسالت خود را به بهترین شکل ایفا کند.
انتهای خبر/
خبرنگار : مبینا محمدآبادی
