نگاه ویژه داوود محمدآبادی به هنر بازیگری
داوود محمدآبادی در گفتگو با خبرنگار فرهنگی پایگاه خبری تحلیلی «پیام جغتای»؛ پیرامون مسیر فعالیت هنری و جهانبینی خود اظهار کرد: انتخاب بازیگری به عنوان حرفه اصلی، تصمیمی برخاسته از یک نگاه فلسفی و روانشناختی است.
وی تأکید کرد: بازیگری را نباید تنها یک شغل در نظر گرفت، آن را مسیری برای تجربه زیستهای متفاوت دانست که انسان در حالت عادی فرصت درک آنها را ندارد.
محمدآبادی گفت: بازیگری در حکم آینهای در برابر خویشتن است چرا که با شناخت دقیق خود میتوان به کشف جهان پیرامون و درک عمیقتر انسانهای دیگر دست یافت.
این هنرمند در بازخوانی اولین تجربههای خود در فضای سینما بیان کرد: این دوران سرشار از هیجان و شیرینی است.
وی با بیان اینکه در ابتدا تصور میکرد سینما صرفاً در ایستادن مقابل دوربین خلاصه میشود خاطرنشان کرد: با گذشت زمان دریافت پشت هر نقش، دنیایی از شناخت آدمها و پیچیدگیهای احساسی نهفته است و هر نقش، داوود محمدآبادی را با ابعاد جدیدی از تجربه انسانی آشنا کرده است.
محمدآبادی به پروژههای کاری خود اشاره کرد و گفت: نقش «اسیر بسیجی» در اثر جدید استاد علی غفاری به تهیهکنندگی استاد سعید سعدی را یکی از خاصترین و ماندگارترین تجربیات خود برشمرد.
وی دلیل اهمیت این نقش را روایت ناگفتههای رزمندگان و اسرای جنگی دانست و گفت: سالها در زندانهای بعثی، رنج خود را در سکوت تحمل کردند بازیگر زمانی در نقش خود ماندگار میشود که با آن زندگی کند و تنها به اجرای تکنیکی اکتفا نکند.
این بازیگر سینما بیان کرد: مهمترین ویژگی یک بازیگر موفق پیش از هرگونه تکنیک و شاخصه ظاهری، «انسان بودن» است و صداقت اولویت نخست یک بازیگر برشمرد.
محمدآبادی در خصوص تعامل با مخاطب تأکید کرد: اگرچه نظر مردم بسیار حیاتی و ارزشمند است اما انتخاب نقش باید با «باور قلبی» انجام شود چرا که «آنچه از دل برآید، لاجرم بر دل نشیند» و اگر بازیگر با خودش صادق نباشد، این صداقت به مخاطب منتقل نخواهد شد.
وی در پاسخ به پرسشی درباره سختیهای این حرفه گفت: بازی کردن نقشهای متفاوت و فاصله گرفتن از هویت خویش برای زندگی در کالبد شخصیتی دیگر دشوارترین بخش زندگی است.
محمدآبادی بیان کرد: اما در مقابل، فشار کاری و شهرت را نه یک سختی، بلکه بخش لذتبخش و جذاب بازیگری است هر چقدر فشار کاری بیشتر باشد لذت کار نیز دوچندان میشود.
وی در بخش تحلیل وضعیت سینما، ضمن مقایسه سینمای پیش و پس از انقلاب گفت: باید علاوه بر رشد تکنولوژی، بر اهمیت ماندگاری قصهها توجه کرد.
وی با انتقاد صریح از ساخت برخی فیلمهای تجملاتی که با واقعیتهای زیسته مردم فاصله دارند بیان کرد: تولید آثاری که مردم خود را در آن بازشناسند مهم است فیلم «بچههای آسمان» به دلیل سادگی، بیادعایی و تزریق امید به نسل جوان توصیه میشود.
محمدآبادی با نگاهی به گذشته تأکید کرد: اگر دوباره به ابتدای مسیر بازگردم بیدرنگ بازیگری را انتخاب میکنم چرا که این حرفه را ترکیبی از هنر و روانشناسی میدانم که همچون آزمایشگاهی او را در درک ابعاد انسانی یاری میدهد.
انتهای خبر/
خبرنگار : مبینا محمدآبادی/نویدیان
